یکی از آفت­های رایج در باغات پسته،آفت پسیل پسته می­باشد، و سابقه ای طولانی دارد به طوری که از گذشته های بسیار دور نیز چنین آفتی درختان پسته را تهدید می­کرده است. این آفت تقریبا سه دوره زندگی دارد ابتدا تخم است سپس پوره یا نوزاد و در نهایت به یک حشره کامل تبدیل می شود. خسارت مربوط به مرحله پورگي آفت مي­باشد. پوره­های این آفت با مکیدن شیره گیاهی موجب ضعف عمومی درخت و کاهش کمی و کیفی محصول می­شوند. همچنين عسلك روي برگ­ها سبب جذب گرد و خاك شده، باعث اختلال در فتوسنتز و ساير اعمال حياتي درخت می­شود.

پوره­های جوان پسیل معمولی بلافاصله پس از تخم خرطوم خود را در نسوج برگ فرو می­کنند و شروع به تغذیه از شیره گیاهی می­نمایند این عمل باعث ضعف گیاه می­شود. اگر برگ­های مورد تغذیه جوان و تراکم پوره­ها زیاد باشد در لبه برگ­ها مختصر پیچیدگی به وجود می­آید ولی در صورت کامل بودن برگ­ها در شکل ظاهری آن­ها هیچ تغییری صورت نمی­گیرد. تغذیه پوره­ها باعث پوکی, نیم­مغزی و دهان بسته­شدن پسته­ها و همچنین ریزش جوانه­ها و برگ­ها شده, خسارت کمی و کیفی محصول را سبب می­شوند. علاوه بر آن تولید عسلک فراوان می­کنند که در مجاورت هوا سریعا خشک, و به صورت دانه­های گرد و سفیدرنگ (مانند شکر) در می­آید. که خود موجب اختلال در فیزیولوژی گیاه و سوختگی برگ­ها می­شوند.

با توجه به تراکم جمعیت آفت, رقم پسته و زمان حمله آفت علاوه بر کاهش کمی و کیفی محصول همان سال باعث ریزش جوانه­ها و برگ­های درخت می­شود که این عمل تا 3 سال بعد نیز میزان محصول را تحت تاثیر قرار می دهد.